Sabah ilk işim Ali Bayramoğlu'nu okuyup kendisine ne kadar sıradan bir "Türk aydın" olduğunu hatırlatmak oldu. Sağolsun beni yanıltmadı. "Kürt sorununu ilkesel düzeyde önemsiyorum, ama Kürt siyasetçileri önemsemiyorum." cevabını aldım. Bu kadar zavallı bir cevap vereceğini beklemiyordum. Zaten Yıldıray Oğur'u birkaç gündür referans göstermesiyle zavallılaşma düzeyi de aşağıya çekilmişti. Aslında bu mailleşmeden sonra yine aklıma "Bugün yaşadığımız trajedinin boyutu ülkede entelektüel öfkenin eksikliğindendir."belirlemesi düştü. Aylar önce bloga en zor koşullarda ve dönemlerde yaşamalarına rağmen entelektüel sorumlulukla baskı aygıtlarına karşı duran bazı aydınların, yazarların hikayelerini derlemiştim. http://cengizchefikir.blogspot.com/2012/07/evrensel-ofkeden-yoksun-turk-aydnlarnn.html buradan okuyabilirsiniz. Böyle bir karmaşayla cebelleşirken bu defa Orhan Miroğlu olayı gündemime girdi. Twitter search'tan olayı değişik yönleriyle öğrenmeye çalıştım. Sahiden üzücü... İç karartcı bir vakıa... Kişisel hikayemden biliyorum. Siyasi iktidarların ve onların medyasının Kürt bireye ilgisi her zaman "itiraf ettirme" temelindedir. Miroğlu'nun bu gerçeği bilmemesi imkansız. İtiraf ettirdiği şeyin gerçekte yaşanıp yaşanmamasının bir önemi yok.
5 Eylül 2012
3 Eylül 2012
Beytüşşebap’ta Kürtleri Suçlama Ahlaksızlığı Üstüne
Frigya kralı Midas
günün birinde Tanrı’dan, dokunduğu her şeyi altına dönüştürecek bir sihir
vermesini istedi. Tanrı, ona istediği sihri verdi. Midas, önce bir ağacın dalını
kopardı, dal altından bir asaya dönüştü. Bir duvara elini değdirdi, duvar kocaman
altın külçesi oluverdi bir anda. Ellerini her yıkadığında etrafa su yerine
altıncıklar fışkırdı. Aynı akşam yemek
yediğinde ağzındaki lokmalar bir anda top top altın oldu. Dişleri kırıldı,
onlar da altınlaştı, böylece Midas tek
bir lokma yiyemez oldu. Kızını kucakladığı an ise kızcağız altından bir heykele
döndü. Öylece cansız... Bir süre sonra Midas, aç, susuz ve sevgisiz
kaldı. Bu, aynı zamanda tanrının ona bir cezasıydı.
Çağdaş Midas’ımız
bugünlerde esiyor, gürlüyor, nefret halinin cezbedici büyüsüne kapılıp en çocuğumuzdan en yetişkinimize en direnişçimizden en itirafçımıza kadar bizi hizaya sokma gayretinde... Tüm yurttaşların, farklı mesleklerdeki tüm bireylerin kendisinin minik maketi olmasını arzuluyor, onlara Midas’ın dokunduğu
gibi dokunmak istiyor, onları da sevgisiz, altından bir nesneye dönüştürmenin
planlarını yapıyor.
30 Ağustos 2012
“Alçaklığın Evrensel Tarihi”
Rudolf Höss
1900 yılında Berlin’de Katolik bir ailenin
çocuğu olarak doğar. Çanakkale savaşlarında genç bir istihbaratçıdır. Türk
cephesinde Alman kuvvetlerine bağlıdır. 1923 yılında bir Fransız’ı politik
gerekçelerle öldürdüğü için cezalandırılır. 1928 yılında af kanunuyla serbest
kalır. Himmler onu keşfettiğinde hala Avrupa’nın coğrafi özelliklerinin işgale
uygun olup olmadığını araştırmaktadır. Nihayet 1934 yılında Dachau koruyucu
gözaltı toplama kampının blok sorumlusu olur. Bir iki toplama kampı daha
gezerek 1940 yılında Auschwitz kampının ilk
komutanlığını ve kuruculuğunu üstlenir. Toplu infazlarda o kadar soğuk ve ilgisiz bir insani yapıya
sahiptir ki tüm öldürmeleri fabrikanın hemen bitişiğindeki yatak odasının
penceresinden izliyordu. Komutan (müdür) her öğle vakti evine gidiyor karısı ve
beş çocuğuyla oturuyor, yüce tanrısına dua ediyor ve yemek keyfi yapıyordu. Kampın
bahçesi, ötücü kuşları, tavukları onun için yeryüzünde Alman ırkından sonra en
değerli varlıklardı. Yerli malı hastasıdır. Kaynakların israfı onun için
tahammül edilemez bir Yahudi ya da komünist davranışıydı.
Etiketler:
borges,
doktor mengele,
faşizm,
hugo boss,
rudolf höss
28 Ağustos 2012
Yıldıray Oğur Bu Defa Haklı
Sanırım bugün, son 2 yılda Yıldıray Oğur’un beğendiğim 3.yazısını
okudum. İkisi Mavi Marmara ve İslamcılara yönelttiği eleştiriler, biri de bugün
Esad üzerinden CHE göndermesiyle Türkiye soluna yaptığı eleştiri… Bu, Yıldıray’ın
argümanlarının çok sağlam olduğu, haklı olduğu anlamına gelmez. Yazısının sonundaki
ÖSO’nun havuz partisini olumlayarak onun barbar bir örgüt olmadığını anlatmaya
çalışması basit bir hile… Aynı Yıldıray, Öcalan’ın havuz-şarap resimlerini
Yılmaz Özdil tarzı, “Bakın lideriniz şarap keyfinde siz ölüyorsunuz.” gibi basit
bir devlet propagandasına dönüştürmüştü. Yıldıray’ın bugünkü yazısının başarısı
solun dünya gündeminin gerçeklikleriyle bağını koparması, hala Germen-Venedik
nostaljisiyle, pardon Sovyet- Bolivya nostaljisiyle yaşaması, yeni dünyanın
sorunları hakkında tek fikir üretememesi, temel birkaç “anti-emperyalist” gibi
uyduruk diskuru esas alması, Yıldıray Oğur’un tezlerini haklı kılıyor. Oysa sol
şudur, budur demeyeceğim, eğer Esat rejimi yanlısıysa onun statükosu yanlısıysa
böyle sol şu ya da bu olmasın. Canı cehenneme… Yıldıray haklı çünkü evrensel
solun tüm biçimleri İspanya’da haklı olarak savaştı. Kilise yaktılar, toprak
ağası kestiler, Franco yanlılarını toplu şekilde kurşuna dizdiler, papazları 10
dakikada yargılayıp kurşuna dizdiler. Ve tüm bunları gaspedilen seçim ve
demokrasi haklarını geri almak için yaptılar… Amaçları buydu… Gerisi felsefi ve
etik tartışma. Böyle bir gerçeklik var. Bugün
25 Ağustos 2012
Kirli Savaş Sözlüğü
Hain Saldırı:
Hain olmayan saldırının karşıtı. Hain olmayan saldırı henüz tanımlanmamasına
rağmen şöyle denebilir: “Hey, adamım çık karakoldan dışarı seninle
saldırılaşalım.” Başka türlü açıklayamıyorum.
Kelle: Türk
tarafının daha çok kullandığı sözcük. Çatışma ve operasyonlarda yaşamını yitiren
PKK militanları için kullanılır. Bu savaşın en gayri insani sözüdür. Aslında Kürtler
birey olarak yaşarken de bu egemen beyazlarca kelle olarak görülürler. Sadece bir
baş ve gövdeden ibaretler bu kelle avcılarına göre. Egemen Türk travmasının sadece silah, onu
tutan el, onunla yürüyen bacak ve onu tetikleyen el ile kurduğu garip ilişki… Yine
leş sözcüğü de bu cenahın travmatik, insani olmayan ruh haliyle dolaşıma
soktuğu en adi sözcüklerden biridir.
Adalet: 1. (Kemalist
Adalet) İnkarın, asimilasyonun Kürtlerce kabul edilmesi zorbalığına dayanan kurumsal
adli süreç. Hiçbir insani, siyasi, sosyal ve kültürel savunmayı kabul etmez.
2. Müslüman adaleti:
Kemalist devletin çizdiği milli sınırları esas kabul eden, Kemalizmin
darbelerle, baskılarla, garip bir hukukla temelini attığı devletin tüm hukuk
normlarına Kürtlerin razı olması gerektiğini İslam şeriatı sayan kesimlerin
sistemi.
Fitne: Tek millet,
tek devlet, tek vatan, tek dil ideolojisinin dinsel psikolojiyle desteklenerek beton ırk hakimiyetini bozmak anlamında
kullanılır. Daha çok Müslüman muhafazakar kesimler kullanır. Hitler, Mussolini
ve Franco’nun literatüründe “bozgunculuk” deniyordu.
22 Ağustos 2012
Şehvetli Savaş Medyumluğu
Bir yüceltme
ve şaşkınlık içinde bulunan aydın vs. yalnızca bir milletin ya da aidiyetin övgüsünü yapmak ve bu
aidiyete uyum sağlamak için bir tür enkarnasyon
medyumluğuyla yetinirse düşünce edilginleşir, üstüne konuşulan sorun
çözümsüz kalır sorunları çözmekle sorumlu olanlar daima yan çizme durumuyla
politik-devlet şiddetini şehvetli
biçimde terörize ederler. Bu durum, gerçekten etkin fikir ve çözüm talep eden
kitlelere karşı çıkmaktan tutalım da bu
çatışmalı sürecin gerçekleriyle de bağını koparmak anlamına gelir. Son dönemlerde Türk aydınının, yazarının,
entelektüelinin önemli bir kesiminin yaşadığı bu trans-medyumluk hali bir kaçış
halidir. Yalnızca egemen aidiyet ve egemen ulusun kalabalıklarını gerektiğinden
daha fazla kör etmeye ve her bireyi bu sosyal cinnet çemberinde zayıf kılmaya yarar.
Bu şatafatlı girişi nasıl bu çatışmalı
sürecin politik çözümlerine bağlayacağım bilmiyorum, lakin tüm tarihsel sorun
ve çözüm deneyimleri bize bir kez daha siyasi iktidar medyumluğunun
20 Ağustos 2012
Not
1 ay öncesine kadar twitter'de kullandığım LermontovC hesabını bir aydır dondurmuştum. Sanırım hesabın düşme zamanı dolmuş. Biri hemen o adla bir hesap açmış. Şu an twitterde kullanılan LermontovC hesabıyla yakından uzaktan ilgim yoktur. Bundan böyle blog yazılarına da bir süre ara veriyorum. Twitterde herhangi bir hesabım olmayacak da... Hastaların dikkatine.
17 Ağustos 2012
Türk Senkretist Sağcılığını Liberalizm Diye Pazarlamak: Orhan Kemal Cengiz
''İspanya'da döğüşen gönüllüler,
bu savaşın anılarını yüreklerinde
kötü bir yara
gibi taşımışlardır. Çünkü insan,
haklı olduğu halde yenilebileceğini, zorbalığın gayrete boyun eğdireceğini, bazen
cesaretin kendi kendisinin ödülü olmadığını İspanya'da öğrenmiştir.'''
Albert
Camus
(Orwell’in
“Katalonya’ya Selam” kitabının ön sözüdür. )
Eric Arthur
Blair olarak doğdu. Eric doğduğunda baba Richard W. Blair Hindistan’da
sömürgeci bir istihbaratçıydı. Welington
ve Eton kolejlerindeki eğitiminden sonra sömürgeci İngiliz polisinin bir neferi olacaktır. Avrupa’da
faşizm şaha kalktığında (1928) Eric Blair, sömürgeci polis teşkilatından istifa eder. Bunun
politik gerekçeleri vardır: “Hizmetinde
olduğu imparatorluğa duyduğu nefret ile imparatorluğa karşı olan yerli halka karşı duyduğu öfke arasında sıkışıp kalıyor; ve bu, işini zorlaştırıyordu.
Teorik olarak, tamamıyla Birmanyalılardan
yana ve tamamıyla onları ezen İngilizlere karşı olduğunu söylüyordu. “
Yazar olma arzusu bu politik gerekçeyle birleşince Eric Blair artık bugün
bildiğimiz tanrının o güzel insanlarından Georg Orwell’e dönüşecektir. 1932 yılında yazdığı bir kitapta takma ad
kullanılmasını isteyen yayıncısına şöyle diyecektir: “Bir takma
isim bulmamı
istiyorsan, serserilik ederken hep kullandığım P.S. Burton var. Ama, eğer uygun
görmezsen, şunlara ne dersin?
Kenneth Miles
George Orwell H.
Lewis Allways
Ben George Orwell'i
tercih ederim.”
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
self determinasyon,öz yönetim
20. Yüzyılda uluslararası hukukun en önemli kavramlarından birisi haline gelen selfdeterminasyon, dünya toplumunda yeni bir yapılanma ve tanımlama süreci başlatmıştır. Kavram, günümüz dünyasının siyasi haritasının belirlenişi ve bundan sonra geçirmesi muhtemel değişikliklere ilişkin olarak sıkça söz konusu olmaktadır. Önceleri siyasi bir ilke olduğu düşünülen
self-determinasyon kavramı hem BM 1966 İkiz Sözleşmeleri, hem BM Genel Kurul Kararları
hem de uluslararası hukukun diğer aktörlerinin kararlarıyla hukuki bir hak haline dönüşmüştür. İlk
ifade edilmeye başlandığı dönemlerde sadece sömürge yönetimi altındaki halklara tanınması öngörülürken Yüzyılın sonlarında Sovyetler Birliğindeki federe cumhuriyetlerin de selfdeterminasyon hakkından yararlanarak ayrıldıkları görülmüştür
öz yönetimin gerekçesi
Self-determinasyon fikrinin gelişmesine 20. yüzyılda bir taraftan Sovyetler Birliği’nin kurucusu olan Vlademir I. Lenin, diğer taraftan Birleşik Devletlerin
Birinci Dünya Savaşı sırasında başkanı olan Woodrow Wilson katkıda bulunmuştur. Lenin eserlerinde “ulusların Self-determinasyon hakkı” kavramınıortaya koymuş, bir ülkenin veya yerin ilhakının “bir ulusun Self-determinasyon hakkının ihlali” olacağını belirtmiştir. Bunun yanında Lenin, self determinasyonun ayrılmayı da kapsamakta olduğunu belirtmiştir. Hatta ilkenin
uygulanma yöntemlerinden birincisi bu yoldu.Wilson ise arasında “Selfdeterminasyon” kelimesi tam olarak geçmese de altı tanesi Self-determinasyon ile ilgili 14 ilke ilan etmiştir. Konuşmalarında savaştan yenik çıkan milletlerin, küçük milletlerin ve sömürge altındaki halkların da kaderini tayin hakkı olduğunu ifade ederek, bundan böyle uluslararası sistemin güç dengesine değil,
etnik kaderini tayin ilkesine dayandırılması gerektiğini vurgulamıştır.
Reel Politik
Osmanlı Leaks
Pages
öz yönetimin tarihi
Kavramın ilk kullanımı 1581 yılında Hollanda’nın İspanyol krallarının kendilerine karşı zulüm yaptıkları
gerekçesiyle İspanya’dan bağımsızlığını ilan etmesiyle olmuşsa da 18. yüzyılın ikinci yarısına yani 1776 tarihli Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi ve 1789 tarihli Fransız İnsan ve Vatandaşlık Hakları Beyannamesine kadar bir gelişme gösterememiştir. 1776 tarihli Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi ile Amerikan halkı dış bir yönetim, yani İngiltere tarafından idare edilmeye razı olmayacağını bildirmişlerdir. Bunun sonucu olarak ulusal self-determinasyon talebiyle ortaya çıkan ilk sömürge halkı olmuşlardır.


